فعالیت ورزشی به تنهایی موجب کاهش وزن نمی شود

باورهای ضد و نقیضی در زمینه فواید ورزش وجود دارد ولی فعالیت ورزشی به تنهایی نمی تواند به کاهش وزن کمک کند.
محققین در این مطالعه رابطه بین فعالیت بدنی و چاقی را برای چندین سال مطالعه کردند.
هنگامی که آن ها مطالعه خود را آغاز کردند، فرض کردند که فعالیت بدنی موجب بهبود کاهش وزن می شود.

 اما مدارک زیادی نشان داد که فرضیه آن ها نادرست است.
فعالیت بدنی و بهبود سطح فعالیت جسمانی فواید زیادی را برای سلامتی دارد. اما مدارک محدودی وجود دارد که پیشنهاد می کند فعالیت بدنی می تواند موجب کاهش شیوع چاقی شود.

 اگر فعالیت بدنی تان را افزایش دهید ، اشتها افزایش می یابد و شما با خوردن غذای بیشتر آن را جبران می کنید.

 بنابراین با افزایش فعالیت بدنی یا بدون آن ، کنترل کالری های دریافتی اصلی ترین عامل در کاهش وزن است.

 بنابراین برای کاهش وزن موفق لازم است که :
در کنار رژیم غذایی و محدودیت کالری میزان فعالیت بدنی را نیز افزایش دهید.

 فعالیت بدنی و ورزش کردن فواید زیادی دارد ولی در کنار محدودیت کالریکی می تواند موجب کاهش وزن مؤثر شود.

 مدارک زیادی وجود دارد که نشان می دهد محدودیت کالری دریافتی در کنار فعالیت ورزشی موجب کاهش وزن مطلوب می شود.

 این مطالعه در مجله International Journal of Epidemiology منتشر شد.

 منبع:
A. Luke, R. S. Cooper. Physical activity does not influence obesity risk: time to clarify the public health message. International Journal of Epidemiology, 2014

اثر مفید فعالیت ورزشی هوازی بر نقص شناختی ملایم

یافته های حاصل از یک مطالعه جدید نشان داد که 6 ماه فعالیت ورزشی هوازی موجب افزایش جریان خون و کاهش سطح فسفوریلاسیون پروتئین تائو در مایع مغزی نخاعی بزرگسالان مبتلا به نقص شناختی ملایم و پیش دیابت شد.

 این یافته از نقش فعالیت ورزشی هوازی به عنوان یک عامل غیر داروئی تعدیل کننده در شروع بیماری آلزایمر حمایت کردند. یافته های حاصل از این مطالعه در 8 کنفرانس کارآزمایی بالینی بیماری آلزایمر ارایه شد.

 افزایش مقادیر پروتئین تائو در مغز موجب پیشرفت بیماری آلزایمر می شود. بنابراین، مداخلاتی که قادر به کاهش مقادیر این پروتئین باشند از اهمیت درمانی ویژه ای برخوردارند.

 یافته های حاصل از مطالعات پیشین نشان داد که فعالیت ورزشی هوازی موجب کاهش مقادیر پلاسمایی بتا-آمیلوئید می شود.
در مطالعه حاضر، دکتر بارکر و همکارانش اثر فعالیت ورزشی هوازی بر سطوح بتاآمیلوئید و پروتئین تائو در مایع مغزی-نخاعی 62 فرد بالغ در دامنه سنی 55 تا 89 سال که به نقص شناختی ملایم و پیش دیابت مبتلا بودند را ارزیابی کردند.

 آزمودنی ها به طور تصادفی به دو گروه فعالیت ورزشی هوازی و فعالیت ورزشی کششی تقسیم بندی شدند. فعالیت ورزشی منظم شامل تمرینات هوازی با شدت متوسط تا شدید یا کششی به مدت 45 تا 60 دقیقه و در تناوب 4 بار در هفته به مدت 6 ماه بود.
گروه فعالیت ورزشی هوازی در 70 تا 80 درصد ضربان قلب ذخیره تمرین می کردند، در حالی که گروه کششی در 35 درصد ضربان قلب ذخیره ای تمرین می کردند.

 یافته های حاصل از تجزیه و تحلیل های آماری مطالعه بهبود معناداری را در طول زمان پیاده روی و نیز کاهش مقادیر قند خون در گروه فعالیت ورزشی هوازی نشان داد.

 منبع :
8th Clinical Trials Conference on Alzheimer’s Disease (CTAD). Abstract OC30. Presented November 6, 2015

ورزش کردن ، انعطاف پذیری مغزی را افزایش می دهد 

یادگیری، حافظه و ترمیم مغزی به توانایی نورون ها برای تغییر در برابر محیط بستگی دارد. محققین در مطالعه ای نشان دادند که فعالیت ورزشی توانایی انعطاف پذیری مغز سالمندان را افزایش می دهد.

 محققین در این مطالعه برکورتکس بینایی متمرکز شدند و این پیام خوبی است برای افرادی که به ضایعات مغزی مبتلا هستند.
به بیان نویسنده مسئول این مقاله ، دکتر Claudia Lunghi ؛
ما برای اولین بار نشان دادیم که سطح متوسط فعالیت بدنی می تواند انعطاف پذیری نورونی در کورتکس بینایی انسان های بالغ را افزایش دهد. به واسطه میزان متوسط فعالیت بدنی می توان پتانسیل انعطاف پذیری کورتکس بینایی را افزایش داد، یافته های ما دیدگاهی را در زمینه راهبردهای درمانی غیر تهاجمی برای افزایش انعطاف پذیری داخلی مغز ایجاد کرد.
پتانسیل انعطاف پذیری مغزی – نخاعی در سال های اولیه زندگی بسیار زیاد است ، اما این توانایی با افزایش سن کاهش می یابد. این کاهش انعطاف پذیری به ویژه در نورون های حسی محسوس تر است ، این نورون ها انعطاف پذیری کمتری در بالغین در مقایسه با افراد جوان دارند.

محققین در این مطالعه اثر فعالیت ورزشی در حد متوسط را بر کورتکس بینایی 20 فرد سالمند توسط آزمون ساده ای سنجیدند.
آزمودنی ها با استفاده از دوچرخه ثابت به فعالیت پرداختند و گروهی دیگر بر روی صندلی ثابت نشستند. یافته های حاصل نشان داد که انعطاف پذیری مغزی در سالمندانی که از دوچرخه ثابت استفاده کردند، بیشتر بود.

یافته های حاصل از این مطالعه در مجله Current Biology منتشر شد.

 منبع :
Lunghi and Sale. A cycling lane for brain rewiring. Current Biology, December 2015

فعالیت ورزشی به تنهایی موجب کاهش وزن نمی شود 

 فعالیت بدنی فواید زیادی برای سلامتی دارد و دامنه ای را از کاهش خطر ابتلا به بیماری های قلبی و عروقی ، دیابت ، سرطان تا بهبود سلامت مغزی را در بر دارد.

 با وجود این ، باورهای ضدو نقیضی در زمینه فواید آن وجود دارد، به گزارش دانشمندان حوزه سلامت ، فعالیت ورزشی به تنهایی نمی تواند به کاهش وزن کمک کند.
محققین در این مطالعه رابطه بین فعالیت بدنی و چاقی را برای چندین سال مطالعه کردند.
هنگامی که آن ها مطالعه خود را آغاز کردند، فرض کردند که فعالیت بدنی موجب بهبود کاهش وزن می شود.

 اما مدارک زیادی نشان داد که فرضیه آن ها نادرست است.
به بیان دکتر Cooper و Luke ؛
فعالیت بدنی و بهبود سطح فعالیت جسمانی فواید زیادی را برای سلامتی دارد. اما مدارک محدودی وجود دارد که پیشنهاد می کند فعالیت بدنی می تواند موجب کاهش شیوع چاقی شود.

 اگر فعالیت بدنی تان را افزایش دهید، اشتها افزایش می یابد و شما با خوردن غذای بیشتر آن را جبران می کنید. بنابراین با افزایش فعالیت بدنی یا بدون آن ، کنترل کالری های دریافتی اصلی ترین عامل در کاهش وزن است.
بنابراین برای کاهش وزن موفق لازم است که در کنار رژیم غذایی و محدودیت کالری میزان فعالیت بدنی را نیز افزایش دهید. فعالیت بدنی و ورزش کردن فواید زیادی دارد ولی در کنار محدودیت کالریکی می تواند موجب کاهش وزن مؤثر شود.

 مدارک زیادی وجود دارد که نشان می دهد محدودیت کالری دریافتی در کنار فعالیت ورزشی موجب کاهش وزن مطلوب می شود.
این مطالعه در مجله International Journal of Epidemiology منتشر شد.

 منبع:
A. Luke, R. S. Cooper. Physical activity does not influence obesity risk: time to clarify the public health message. International Journal of Epidemiology, 2014